Wednesday, December 22, 2010

വണ്ടിക്കാള

22. വണ്ടിക്കാള


മൂളിയും ഞെരങ്ങിയും
സിഗ്നനുകളിൽ കാത്തുനിന്നും
കിതച്ചും കുതിച്ചും
എവിടേയ്ക്കെന്നറിയാതെ
നടന്നു നീങ്ങുന്ന
ഒരു വണ്ടിക്കാളയാണു
പ്രണയം

3 comments:

ente lokam said...

ഞാന്‍ ആദ്യം ആണ് ഇവിടെ.ആദ്യത്തെ കമന്റും.നല്ല കവിത.
വണ്ടിക്കാളയുടെ ജന്മം പറഞ്ഞാല്‍ തീരാത്തത്.പ്രണയത്തിന്റെയും
പുതു വത്സര ആശംസകള്‍.

മുരളീമുകുന്ദൻ ബിലാത്തിപട്ടണം BILATTHIPATTANAM. said...

എന്നിട്ട് അവസാനം കത്തി കഴുത്തിൽ തന്നെ വീഴുമല്ലോ..അല്ലേ..!

faisalbabu said...

ഹഹ്ഹ അത് കൊള്ളാം പ്രണയത്തിനു പുതിയൊരു നിരീക്ഷണം !!